غیبت

غیبت چه با بیان باشد، چه با اشاره باشد و چه با نوشتن (پیامک، وبلاگ، مقاله و حتی ارسال و بلوتوث فیلم اگر به منظور تحقیر و بیان عیوب شخص باشد)، همه اش حرام است و گناه.


اگر مطلبی در جامعه شایع شده و سر زبان ها افتاده باشد، آیا می توانیم به صرف شیوعش بین مردم آن را نسبت بدهیم؟
اگر صرف شیوع باشد و اثبات نشده باشد که تهمت است و بدتر از غیبت و گناهش بیشتر از آن. اما اگر به اثبات رسیده باشد، غیبت است و حرام.


آیا رضایت شخص به غیبت از او جوازی برای غیبت کردن محسوب می شود؟
خیر، اگر شخصی بگوید که من راضی ام غیبت من را بکنند، حرمت غیبت برداشته نمی شود و این خود نوعی کمک در انجام و گسترش گناه محسوب می شود.


توبه غیبت چیست؟
استغفار و پشیمانی که توبه همه گناهان است. اما درباره غیبت بعضی از فقها معتقدند که اگر به گوش کسی که از او غیبت شده رسیده باشد باید از او کسب حلیت کرد ، در غیر این صورت حلالیت خواستن از او واجب نیست.
اگر به واسطه غیبت کردن، ضربه ای به حیثیت فرد وارد شده باشد، واجب است که حیثیت او جبران شود.  

/ 1 نظر / 21 بازدید
سوال!!!

سوال : آیا شخصیت های سیاسی هم غیبت دارند؟ فرق بین غیبت و انتقاد و بررسی روند کار یه مسوول چیه؟